Ğabdulla Tuqay (1886–1913), Tatar edebiyatının en önemli şairlerinden biridir ve modern Tatar edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir. Kısa ömrüne rağmen yazdığı şiirlerle Tatar halkının milli bilincini güçlendirmiş, halkın diliyle yazmayı benimseyerek edebiyatı geniş kitlelere ulaştırmıştır. Eserlerinde özgürlük, vatan sevgisi, halkın yaşadığı sıkıntılar ve toplumsal adalet gibi temaları işlemiş; Tatar halkının kültürel kimliğini koruma mücadelesine güçlü bir edebi destek sunmuştur.

Tuqay’ın şiirleri sade, anlaşılır ve etkileyici bir dile sahiptir. Halk edebiyatı unsurlarını modern şiir anlayışıyla birleştirmesi, onu döneminin diğer şairlerinden ayıran en önemli özelliktir. “Şüräle” gibi eserleriyle Tatar folklorunu edebiyata taşımış, hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden kalıcı yapıtlar bırakmıştır. Bugün Tuqay, yalnızca bir şair değil; Tatar halkı için milli bir sembol ve kültürel bir öncü olarak anılmaktadır.