Monguş Kenin-Lopsan, Tıva edebiyatının ve sözlü kültür geleneğinin en önemli temsilcilerinden biridir. Şiirlerinde doğa, ruhlar âlemi, atalar kültü ve insanın evrenle kurduğu bağ ön plana çıkar. Şamanizmle iç içe büyümüş olması, eserlerine derin bir mistik boyut kazandırmıştır. Şiirleri yalnızca estetik değil, aynı zamanda kültürel hafızayı koruyan birer sözlü belge niteliğindedir.

Kenin-Lopsan’ın şiir dili sade ama sembollerle yüklüdür. Dağlar, nehirler, rüzgâr ve hayvanlar onun dizelerinde canlı birer varlık hâline gelir. Bu yönüyle şiirleri, Tıva halkının doğayla kurduğu kutsal ilişkinin edebiyata yansımış hâlidir ve modern Tıva kimliğinin oluşmasında büyük rol oynamıştır.