Şüräle Masalı, Tatar halk edebiyatında önemli bir yere sahip olan ve mitolojik bir varlık etrafında şekillenen ünlü bir halk anlatısıdır. Masalda, ormanlarda yaşadığına inanılan Şüräle’nin insanlarla karşılaşmaları konu edilir. Kurnaz, bazen korkutucu bazen de aldatıcı özellikleriyle Şüräle, doğanın gizemli ve tehlikeli yönlerini temsil eder.

Bu masal, özellikle Ğabdulla Tuqay’ın edebi yorumu sayesinde geniş kitlelere ulaşmıştır. Şüräle Masalı, akıl ve cesaretin korkuya karşı üstün geldiğini vurgularken, Tatar kültüründe doğaya saygı ve dikkatli olma düşüncesini aktaran önemli bir folklor ürünü olarak kabul edilir.