Ey, Güzel Kırım (Ey, Güzel Qırım), Kırım Tatar halkının en bilinen ağıtlarından biridir. Melodisi, Kırım Tatarları arasında ortak bir hafıza niteliği taşır ve konserlerde sıkça icra edilir.

Şarkının sözleri, sürgün hayatının acısını, vatandan koparılmanın hüznünü ve Kırım’a duyulan derin özlemi dile getirir. Kırım Tatar sürgününden sonra, anonim olarak ortaya çıktığı kabul edilmektedir.
Bazı kaynaklara göre, eser 1968 yılında Andican’da, Aluşta’dan sürgün edilen Fatma Halilova ve Şurki Osmanov tarafından seslendirilmiştir.

Ey, Güzel Kırım, Kırım Tatar halkının yasını, direncini ve vatan sevgisini simgeleyen güçlü bir kültürel mirastır.