Ömer Seyfettin, 1884’te Balıkesir’in Gönen ilçesinde doğmuş, Türk edebiyatının en önemli hikâyecilerinden biridir. Modern hikâye türünün Türkiye’de yerleşmesinde büyük rol oynamış, dili sadeleştirmeyi amaçlayan Yeni Lisan hareketinin öncülerinden olmuştur. Eserlerinde milli bilinç, toplumsal sorunlar, çocukluk anıları ve bireysel duyguları işlemiştir.
“Kaşağı”, “Falaka”, “Pembe İncili Kaftan”, “Bomba” ve “Diyet” gibi hikâyeleri en bilinen eserleri arasındadır. Anlatımında sadelik, akıcılık ve güçlü gözlem yeteneği öne çıkar. 1920 yılında genç yaşta hayatını kaybetmesine rağmen, Türk hikâyeciliğine bıraktığı miras günümüzde de önemini korumaktadır.
